İç Basınca Mukavemetin Tayini (TS EN ISO 1167-1/2)
İç Basınca Mukavemetin Tayini (TS EN ISO 1167-1/2) Bu test, plastik boruların iç basınca karşı dayanıklılığını ölçmek için kullanılır. Test, belirli bir sıcaklık ve basınç altında borunun ne kadar süre dayanabileceğini ve bu koşullar altında malzemenin mukavemetini belirler. Bu test, boruların uzun ömürlü olmasını sağlamak için gerekli olan mekanik özellikleri ve basınca karşı dayanıklılığı belirler. Testin sonunda, boruların iç basınca dayanma süreleri ve olası deformasyonları değerlendirilir, bu da ürünün kullanım ömrü ve güvenliğini etkileyen bir faktördür.
Boyutların Tayini (TS EN ISO 3126)
Boyutların Tayini (TS EN ISO 3126) Bu test, plastik boruların dış çap, iç çap, et kalınlığı ve diğer geometrik özelliklerini belirler. TS EN ISO 3126 standardı, boru ve boru bağlantılarının doğru boyutlarının ölçülmesi için gereksinimleri tanımlar. Boyut testi, ürünlerin belirlenen toleranslara uygun olup olmadığını kontrol etmek amacıyla yapılır ve bu, boruların montaj uyumluluğu, bağlantı elemanlarıyla entegrasyonu ve genel kalite kontrolü için kritik öneme sahiptir.
Yoğunluk ( TS EN ISO 1183-1)
Yoğunluk ( TS EN ISO 1183-1) Plastik boruların yoğunluğu, malzemenin iç yapısı ve kalitesi hakkında bilgi verir. Yoğunluk testi, özellikle malzeme seçiminde ve üretim sürecinde ürünlerin mekanik özelliklerinin tutarlılığını sağlamak için önemlidir.Bu test, bir malzemenin birim hacmindeki kütleyi ölçerek yoğunluğunu belirler. Bu test yönteminde analitik teraziye takılan uygun özel aparatlar yardımıyla önce havada daha sonra yoğunluğu bilinen bir sıvı içerisinde iki tartım alınıp gerekli hesaplamalar yapılır. Malzemenin yoğunluk değerine ulaşılır.
Pigment veya Karbon Siyahi Dağılım Derecesinin Tayini (TS EN ISO 18553)
Pigment veya Karbon Siyahi Dağılım Derecesinin Tayini (TS EN ISO 18553) Bu test, plastik malzemelerdeki pigmentlerin veya karbon siyahının homojenliğini ve dağılım derecesini belirlemek için yapılır. Pigmentlerin ve karbon siyahının düzgün dağılımı, malzemenin mekanik ve estetik özelliklerini etkiler. Test, numunelerin mikroskobik incelemesiyle, pigment veya karbon siyahının homojen bir şekilde dağılmadığı yerleri tespit etmeyi amaçlar. Düzgün dağılan pigmentler, daha sağlam renk tonları ve iyileştirilmiş malzeme özellikleri sağlar.
Uçucu Madde Muhtevası Tayinin (TS EN 12099)
Bu test, plastik malzemelerde bulunan uçucu maddelerin oranını belirlemek için yapılır. Uçucu maddeler, genellikle üretim sürecinde malzemeye eklenen veya sonradan buharlaşarak kaybolan bileşiklerdir. Bu maddeler, ürünlerin fiziksel özellikleri üzerinde önemli etkiler yaratabilir, örneğin, malzemenin dayanıklılığını, ağırlığını ve kimyasal stabilitesini etkileyebilir. TS EN 12099 standardı, plastik malzemelerdeki uçucu maddelerin içeriğini ölçmek için belirli bir yöntem sunar. Test, numunenin belirli bir sıcaklıkta ısıtılmasıyla, buharlaşarak kaybolan maddelerin miktarının ölçülmesini içerir.
Boyutsal Kararlılık Tayini (TS EN ISO 2505)
Bu test, plastik boruların sıcaklık ve nem gibi çevresel faktörlere karşı boyut değişikliklerini ölçer. Plastik malzemeler, özellikle borular, ısıtıldığında genellikle genişler, soğutulduğunda ise daralır. TS EN ISO 2505 standardı, boruların termal genişleme ve büzülme gibi boyutsal değişikliklerini test eder.Boruların bir etüvün içinde belirli bir sürede ve belirli bir sıcaklığa maruz bırakıldıktan sonra % olarak ilk halinden ne kadar uzama veya kısalma davranışı yaptığının analiz eden test yöntemidir.
Kalsinasyon ve Piroliz ile Karbon Siyahı Tayini (TS EN ISO 6964)
Bu test, plastik malzemelerde bulunan karbon siyahı miktarını belirlemek için kullanılır. Karbon siyahı, genellikle plastiklere renk verme, UV dayanıklılığı artırma ve mekanik özelliklerini güçlendirme amacıyla eklenir. TS EN ISO 6964 standardı, karbon siyahının malzemedeki içeriğini ölçmek için kalsinasyon ve piroliz yöntemlerini kullanır. Kalsinasyon: Numune 900°C yakılır. Piroliz: Numune, 550°C’de Azot gaz akışı altında 45 dakika tuturlur. Test öncesi, Piroliz sonrası ve kalsinasyon sonrasında gerekli tartımlar yapılarak hesaplamalar yapılır.
Çekme Özelliklerini Tayini TS EN ISO 6259-1, TS EN ISO 6259-3
Bu test, plastik malzemelerin çekme dayanımını ve esnekliğini ölçer. Çekme testi, malzemenin kopma noktası, gerilme (çekme) dayanımı, uzama oranı ve modülünü belirler. Bu test, boruların taşıma kapasitesini, dayanıklılığını ve deformasyon özelliklerini anlamada kritik rol oynar. Universal çekme cihazı ile sabit bir hızda malzemenin kopma anındaki % uzama miktarının ölçüldüğü testtir.
Kütlesel Erime Akış Hızı (MFR) Tayini ( TS EN ISO 1133-1)
Bu test, bir plastik malzemenin sıcaklık altında akışkanlık özelliklerini ölçer. Plastiklerin işlenebilirliğini ve akışkanlık özelliklerini belirlemek için kullanılır. MFR, belirli bir sıcaklıkta ve sabit bir yük altında malzemenin belirli bir zaman diliminde ne kadar akışkanlık gösterdiğini (gram cinsinden) gösterir. Yüksek MFR değeri, malzemenin daha hızlı akıştığını, düşük MFR değeri ise daha viskoz olduğunu gösterir. Bu test, üretim süreçlerinde malzemenin uygun akışkanlık seviyesinin sağlanmasında ve nihai ürünün kalitesinin kontrolünde önemli bir parametre olarak kullanılır.
Oksidasyon İndüksiyon Süresini Tayini TS EN ISO 11357-1, TS EN ISO 11357-6
Oksidasyon İndüksiyon Süresi (OİT) testi, bir plastik malzemenin oksidasyona karşı ne kadar dayanıklı olduğunu belirlemek için yapılır. Plastik malzemeler, ısıya ve oksijene maruz kaldıklarında oksitlenebilir, bu da mekanik özelliklerinin bozulmasına ve ürün ömrünün kısalmasına neden olabilir. OİT testi, bir malzemenin oksidasyona uğramadan önce ne kadar süre dayanabileceğini ölçer.200°C de saf oksijenaltında malzemenin minimum oksidasyon süresi 20 dakikadır. Bu test borunun güvenli kullanım süresi ve ömrü hakkında bilgi sağlar.